De ondraaglijke schijnbaarheid van het bestaan?

'Chopping wood, carrying water before enlightenment.
Chopping wood, carrying water after enlightenment'.

In deze twee zinnetjes wordt de cirkel gesloten. Je bent weer terug waar je begon, maar met welk verschil? Zeker als je het vergelijkt met de gekoesterde ideeën over Realisatie, waarmee en waardoor we op pad zijn gegaan, kan het bijna niet anders dan tot teleurstelling leiden. Wat moeten we dan met deze bijna-echt ervaring die we ons leven noemen?
Met deze vragen is Amigo op pad gegaan. Je zal meer van eerder genoemde 'cirkel' bewegingen in deze editie aantreffen.

Wolter Keers deze keer over: 'Nederigheid is het diepe inzicht dat ik niets weet'. - Met Jan van Delden zitten we aan de ontbijttafel en praten over diverse onderwerpen. - Johan van der Kooij deelt met ons zijn ervaringen met Jean Klein.- Jan Koehoorn over veelvoud versus eenvoud. - Jan van Rossums favoriete bezigheid: alledaagsheid. - We praten met Tony Parsons, maar hij geeft 'niet thuis', er is niemand. - Justus Kramer Schipper over het verlangen geen gedachte meer te hebben - Nathan Gill, de tuinier uit Engeland, verhaalt ontwapenend over het einde van zijn zoektocht. - Met Hans Laurentius voeren we een gesprek o.a. over de angst voor arrogantie. - Douwe Tiemersma over de boom als: holle boomstam, een mechanisme voor koolzuurassimilatie c.q. een geprojecteerd beeld. - Jan Kersschot over geluk, zonder meer. - Een Rondje Realisatie zappend langs diverse bronnen. En tot slot ondergetekende met een 'typografische etude' over de rivier als cirkelbeweging.

Je kan Amigo 4 hier als Word document downloaden (1mB), als dit niet lukt, klik dan op de rechter muisknop.

Misschien is de simpele alledaagse gewoonheid wel het moeilijkste, wellicht het enige schijnbare struikelblok. Veroordelen we onszelf tot zoeker, omdat we denken dat het anders zou moeten zijn dan het is? Maar simpel, moeilijk, gewoon, schijnbaar, hink-stap-zoekend, al of niet realisatie, als het onvoorwaardelijk is, is ook dat 'Het' helemaal en allemaal, zonder aanzien des persoons.
Dat maakt het allemaal toch wel luchtiger en draaglijker en eigenlijk tot een groot wonder. Misschien nemen we onszelf wel veel te serieus en zijn we aartstwijfelaars. Wie het weet mag het zeggen!

God is a comedian with an audience that doesn't laugh
(Tony Parsons)

[Kees Schreuders]