Alles begint met eenvoud
- Jan Koehoorn -

----

Toen ik kind was
Waren bomen bomen,
Mensen mensen
En paard
en waren paarden.
De lucht was de lucht
En de zon was de zon.

Toen ging ik op zoek
En werd spiritueel.
Toen waren bomen mensen
Mensen waren de zon.
De zon was wolken
En wolken waren water.

Nu ik mezelf weer gevonden heb
Zijn bomen weer bomen
En de zon is de zon
Mensen zijn weer mensen
Een wolk weer een wolk

---

Dit Chinese gedicht geeft leuk aan hoe het zoekers naar waarheid kan vergaan.
Alles begint met eenvoud. Als je klein bent, zijn de dingen gewoon wat ze zijn en meer niet. Leuk is leuk, honger is honger, geen problemen. In de loop van het leven echter, komt er een behoefte op om uit te gaan zoeken 'hoe de dingen zitten'. Er zijn verklaringen nodig en antwoorden op bepaalde vragen, bijvoorbeeld de vraag: 'Wat is de zin van het leven?' Of: 'Wie ben ik'? Dan blijkt dat die eenvoud die er vroeger was, heel vaak verdwijnt en dat alles heel ingewikkeld wordt. Op sommige vragen krijg je meteen antwoord, maar op een heleboel vragen ook niet.
Wanneer je met Advaita in aanraking komt, dan kan het in eerste instantie gebruikt worden om op intellectueel niveau een antwoord te geven op de vragen die je jezelf stelt.
Maar dat is alleen in het begin. Hoe langer je ermee in de weer gaat, hoe gekker het wordt:

  • Ben ik nu alles, of ben ik nu niets?
  • Valt er wel iets te doen, of valt er helemaal niets te doen?
  • Waarom ben ik nog niet verlicht? Ik snap het hele verhaal, maar er gebeurt niks!
  • Moet ik alles maar over me heen laten komen, omdat ik toch Bewustzijn ben dat zit te kijken?
  • Ik laat me nog steeds meeslepen door emoties.
  • Ik raak niet van mijn identificatie af!

Die verwarring ontstaat meestal omdat er gezocht wordt naar een blijvende oplossing op het veranderlijke vlak, namelijk dat van lichaam - denken - voelen. Het denken biedt niet de gezochte rust en eenvoud en raakt gefrustreerd. En nu is het blijkbaar mogelijk dat er een totaal inzicht ontstaat, zelfrealisatie genaamd, waardoor de oplossingen niet meer in het denken gezocht worden.
Waardoor het hele mechanisme van het zoeken naar iets buiten jezelf, lam gelegd wordt. En dan wordt alles weer heel eenvoudig. Geen zoeken, geen twijfel, geen uitleg of verklaring nodig, gewoon: wat IS. Wat ik zie, bestaat. Wat ik niet zie, is er niet. Geen zorgen over de dag van morgen, geen spijt over gisteren.
Geen zoeken naar een oorzaak, naar een hoe of waarom. Just be!

[Jan Koehoorn]