De levende traditie

Een goede, levende traditie zorgt ervoor dat het verhaal helemaal afgerond wordt. Bij een levende traditie is er op z'n minst één iemand die tot op de bodem weet waar het over gaat. Wie het weet, mag het zeggen. Zo iemand zal geen nieuw instituut creëren met opvolgers en dergelijke. Die waakt over het levende inzicht dat zich bij iemand aandient. En er zal bij degene die ontwaakt geen conflict zijn, maar ook geen verlangen om les te gaan geven of iets uit te dragen. Je kunt rustig zeggen dat als er een missiedrang in je zit, een drang om les te gaan geven, of om je op dit gebied te uiten, het honderd van de honderd keer is omdat je, vanuit je eigen onzekerheden, bevestiging zoekt in je omgeving. Want als er gerealiseerd is waar het om gaat, dan is er juist een einde gekomen aan die drang tot erkenning. Mensen zeggen: 'Waarom praat jij dan?' Wat ze niet weten, is dat ik de eerste anderhalf jaar mijn mond niet eens open heb kúnnen doen. En dat ik een duidelijke opdracht heb gekregen om iets te gaan doen. Dat is nogal een verschil, want je moet er ook nog geschikt voor zijn. Begrijp goed dat zelfrealisatie heel vaak voorkomt, maar mensen die ook nog een soort talent hebben om ermee  naar buiten te treden, is een ander verhaal. Het is niet zo, dat wanneer je HET gezien hebt dat automatisch betekent dat je een spiritueel leermeester wordt. No way! Spirituele leermeesters worden niet gemaakt, die worden geboren. Net als musici niet echt gemaakt worden; die worden geboren. Het talent is er al en alleen door mensen die daar verstand van hebben, wordt dat talent gevormd en uitgewerkt. Maar het is altijd een talent. Want een aap kun je net zo lang piano laten spelen als je wilt, het wordt nooit wat. Een aap is gewoon een aap. Toen Jaap van Zweden in de wieg lag, zei zijn vader: 'Dit wordt een heel groot violist.' Niet dat het dan vanzelf gaat - hij moest er heel hard voor werken - maar de interesse, de dynamiek, het natuurlijke verlangen, was er.

Zelfrealisatie is absoluut voor iedereen realiseerbaar, niemand uitgezonderd, maar goeroe of spiritueel leermeester zijn, is een ander verhaal! Van alle mensen die bij Ramakrishna waren, was er maar één Vivekananda. Die had de dynamiek, die had net alles in huis om te doen wat hij gedaan heeft. Er is maar één Osho, één Jiddu Krisnamurti. Er is zelfs geen plaats voor twee Osho's; er is maar één Boeddha. Het bestaan zelf zorgt altijd voor een Boeddha, een Krishnamurti, een Osho, een Mahavira, een Jezus. Zodra er vraag is, een diepe vraag vanuit het bestaan, voldoet het bestaan aan dat verlangen. Maar volgens de traditie zijn er nooit meer dan vijf topmensen in de wereld. Wanneer er een doodgaat, kun je verwachten dat er binnen tien à vijftien jaar ergens anders iemand opstaat. Dat is de zichzelf herstellende balans van het bestaan. Het is ook geen kwestie of je zo iemand wilt zijn. Dat is net zo absurd als aan John Lennon vragen of hij John Lennon wil zijn. Hij IS gewoon John Lennon. Misschien willen andere mensen John Lennon zijn, maar John Lennon IS John Lennon. Spirituele leermeesters zijn zelf verrast over hun manifestatie. Je zou kunnen zeggen dat elke spirituele leermeester 'a freak of nature' is. Gewoon ontstaan door de natuur, een spontane respons van het bestaan zelf. Je kunt nu eenmaal niet iets anders worden dan je al bent. Je kunt  imiteren, maar dat is het niet. Je kunt het proberen te ensceneren, it is a failure! Net zomin als er violisten en grote zangers gemaakt worden, worden er spirituele leermeesters gemaakt. Als die ambitie er is, heb je met iets anders te maken. Althans op dit gebied. Want een goed spiritueel leermeester wil niets van jou; hij wil niet eens dat je verlicht wordt, want vanuit het standpunt van de leermeester ben je dat allang. Er is geen paniek aan de kant van de leermeester van 'O mijn God, dat mens moet geholpen worden, want die zit zo in de problemen'. Nee, want dan zou de leermeester doen alsof die leerling gelijk heeft. Dat is absurd! Nee, die leerling moet zich richten op dat andere, daar komt hij voor. Niet iedereen komt voor hetzelfde, dat weet ik natuurlijk ook wel, maar dat is helemaal niet erg. Dat zegt de oude Cheng ook: Jullie zeggen nu wel dat je zelfrealisatie wilt, maar in wezen willen jullie toestanden waarin je enige bevrediging vindt, of je wilt iets waar je je prettig bij voelt... Dat heeft de oude Cheng ook wel in de gaten. En dat is mij natuurlijk in die zeventien jaar ook niet ontgaan.

Wat doe je als je dat signaleert?

Niets.

Dat laat je gewoon gebeuren?

Er is behoefte aan vanuit het bestaan. Daarom gebeuren de dingen. Waar geen behoefte aan is, valt weg. Daarom moeten er in de economie en in de wereld van de reclame kunstmatig behoeften gekweekt worden om dingen te verkopen. In de natuur is het anders. Als er in het bestaan een behoefte is, dan wordt eraan voldaan. Je zou kunnen zeggen dat een gebeurtenis pas plaatsvindt wanneer alle voorwaarden aanwezig zijn. Daarom gebeurt er niets zomaar. Wat niet betekent dat jij het met je magisch denken in gaat vullen en uitroept: 'O, 'het' heeft dus een betekenis.' Nee, zo bedoel ik het niet. Ik bedoel dat er pas iets kan gebeuren wanneer alle voorwaarden om het te laten gebeuren aanwezig zijn. Anders kan het niet. Het kan heel complex zijn, het kan ook heel eenvoudig liggen. Zodra de mensheid opnieuw in duisternis komt, ontstaat er een evenredige kracht die manifestaties creëert, zoals mensen, om het evenwicht te herstellen. Dat is die zichzelf zoekende balans. Dat is de natuurlijke kracht van de orde der dingen. Het is geen persoonlijke kracht! Onthoud dat! Ik ben alleen maar een heel klein mechanisme, een wieltje in het grote geheel van het bestaan. Net als jij. Ik kan niet bestaan zonder jou. In zekere zin besta ik en ondervind ik geluk aan wat ik zelf zeg omdat dit er allemaal is. Een Osho of een Krishnamurti kunnen alleen maar bestaan omdat er een diep verlangen is naar Waarheid. En omdat zoveel mensen dat verlangen hadden, moest er een Osho komen. Hij kon komen omdat er in die tijd een soort gat geslagen werd in de werkelijkheid. Alle voorwaarden waren aanwezig. De kans dat er nu een Osho komt, is veel kleiner. Je hebt het meegemaakt en daar de vruchten van geplukt, of niet.  Mensen moeten nu een tijdje wachten. Zoiets komt niet zomaar weer op.

Begrijp dus goed dat het bestaan zelfvoorzienend is. Een Hitler kan alleen maar bestaan als alle voorwaarden voor zijn manifestatie aanwezig zijn. Fascisme kan alleen maar ontstaan als alle voorwaarden voor fascisme aanwezig zijn. Het geldt voor elke gebeurtenis. Zwanger raken kan ook alleen maar als alle voorwaarden aanwezig zijn. Ik ken geen enkele gebeurtenis die niet de uitkomst is van het feit dat alle voorwaarden aanwezig zijn. Dat geldt dus ook voor geestelijke leraren en al die andere kletskousen. [.]

(Dit is een passage uit Het Onmiddellijke Zien van Alexander Smit uitgeverij Altamira,1999, pag. 150-153, met toestemming van de Advaita Foundation.)

[Alexander Smit, selectie Belle Bruins]