Non, je ne regrette rien...

Wat is vertrouwen?
Is vertrouwen je ruggelings achterover laten vallen in een groep mensen?
Is vertrouwen geblinddoekt achter het stuur van je auto kruipen?
Is vertrouwen alle verkeersborden weghalen en het verkeer zichzelf laten regelen?
Is vertrouwen iemand de andere wang toekeren?
Is vertrouwen de intimiteit met wat er is?
Is vertrouwen nergens spijt van hebben?

De vragen klinken wellicht boeiender dan de antwoorden. Toch kan het zoeken naar een antwoord, zich ontrafelen als een aantrekkelijk en smakelijk verhaal, dat verteld en gehoord wil worden. Woorden en verhalen kunnen zo elke keer weer opnieuw geboren worden, fris van zin.
Een andere optie is het verhaal meteen in het verdwijnputje van de eenheid af te voeren en het belang van verhalen als onzin weg te wuiven met de opmerking dat het toch allemaal maar illusie is.
Maar zeg dat maar eens tegen je buurman bij een spannende film, als je in de bioscoop zit... Ook al is het illusie, daarmee is niet gezegd dat je ‘je’ levensverhaal dient te ontkennen, maar eerder dit te leven alsof het leven ervan afhangt. Dat is toch Zijn?

‘Kan 'vertrouwen' een sleutelwoord zijn op de (schijnbare) weg naar die uitdrukking van het zijn, die je (al) bent?’ Dat was de onderzoeksvraag waarmee we in de figuurlijke zandbak heerlijk luchtkastelen hebben gebouwd.
In deze Amigo tref je diverse sprekers, schrijvers en leraren aan, die elk weer op eigen wijze op het woord vertrouwen ingaan en het nader verkennen:
- Wolter Keers aan de hand van een parabel over de ijsberg
- Jan van Delden over vertrouwen in zijn leermeester Wolter
- Douwe Tiemersma over moed en vertrouwen
- Osho: ‘Vertrouwen is egoloos’
- Hans Laurentius: 'Hoe kun je jezelf nou niet vertrouwen?’
- Leo Hartong: Vertrouwen is eerder een beschrijving dan een voorschrift

En verder: Nathan Gill - Charlie Hayes (ooit in de top 10 van het Formule 1 racen) – Almaas - een column van D. de Doener - Douglas Harding, die zoals Maarten Luther zijn traktaat van de elf bevrijdingswegen op de deur van het ultieme heilige huisje (het ego) nagelt en een verslag van een ‘Amigo-rond-de-tafel-gesprek’ over ons thema.

Ik ontkom er niet aan om hier één van mijn 'all time favorite' songs aan te halen: ‘Have a little faith in me’ van John Hiatt. Weliswaar een liefdesliedje - maar als je het zoals zo veel lovesongs leest als de liefde tussen Zijn en schijnbaar-zijn, valt er ineens een ander licht op...

Have a little faith in me

When the road gets dark
And you can no longer see
Just let my love throw a spark
And have a little faith in Me
And when the tears you cry
Are all you can believe
Just give these loving arms a try
And have a little faith in Me

Have a little faith in Me
Have a little faith in Me

And when your secret heart
Cannot speak so easily
Come here darling, from a whisper start
And have a little faith in Me
And when your back ís against the wall
Just turn around and you, you will see
I will catch you, I will catch your fall
Just have a little faith in Me

Have a little faith in Me
Have a little faith in Me

Cause I’ve been loving you, for such a long, long time
Expecting nothing in return
Just for you to have a little faith in Me
You see time, time is our friend
Cause for us, there is no end
And all you gotta do, is have a little faith in Me
I will hold you up, I will hold you up
And your love, gives me strength enough to
Have a little faith in Me
Hey all you gotta do for Me
Is have a little faith in Me

[Kees Schreuders]